Krijg de kleren

Zo, ik heb mijn eerste kledingruil meegemaakt. Ik vond het leuk, maar vooral onwennig. Als ik er niet hier iets over kwijt had gewild was ik waarschijnlijk snel naar huis gegaan. Maar ik had mijn eigen tasje met kleding ingeleverd (foto 2) en ik was dus binnen: volhouden dacht ik. En assertief zijn. Er komt steeds nieuwe kleding bij van de nieuwe mensen die binnenkomen, dus het aanbod wordt steeds ververst en dus is het opletten geblazen. Als eerste vond ik een zwart truitje van French Connection, waar ik ongeveer drie kwartier mee heb rondgedrenteld. Ik voelde me oud, maar gelukkig was dat tijdelijk.

Uiteindelijk ben ik met vijf items naar huis gegaan. En behalve het French Connection truitje (daar twijfel ik over) zijn het allemaal toppers. Op terras in de zon ging ik verder met de research voor m’n boek (ik lees Identiteit van Paul Verhaeghe en ik ben er lyrisch over! Ik heb hem meteen gemaild en hij wil mij graag spreken voor Liever geen jurk, maar hij heeft het nogal druk. Waarschijnlijk kan het vlak voor de deadline. Ik hoop zo dat dat allemaal lukt.) Maar goed, op dat terras zat ik naast twee vrouwen die de sfeer niet echt heel leuk hadden gevonden. Niet gemoedelijk. Niet dat er kleding uit hun handen was gerukt, maar wel dat er een stuk of vijf meiden over hun schouders heen in de rekken hadden lopen graaien. Heb ik zelf niet gemerkt. Toen ik de trui aan paste (zie foto) vroeg een meisje aan mij of zij hem mocht passen als ik hem niet zou willen. Ik wilde de trui, ‘hij staat je ook heel leuk’, zei ze heel vriendelijk.

Ik ben heel benieuwd hoe de sfeer is bij kledingruilpartijtjes van Little Green Dress. Daar wordt de kleding namelijk uiteindelijk verloot. Dus graaien heeft dan geen zin. Je hebt geluk of pech.

Het idee van een georganiseerde kledingruil vind ik echt fantastisch. Iedereen (of toch bijna iedereen) gaat blij naar huis met kleding waar een ander niet meer inpast, of een miskoop van iemand anders, of iets wat die ander niet meer leuk vindt. Ik ben echt heel blij met mijn ‘swap-kleding’. Dit had ik dus vorig jaar volgens de regels van de Fashion Challange gewoon mogen doen! Zolang ik kleding heb om te ruilen (wie weet gaat het French Connection truitje de volgende keer mee in de tombola) is een kledingruil iets wat ik bij aanvang van een nieuw seizoen wil blijven doen. Of in ieder geval twee keer per jaar.

Voor twintig euro kon je ook je haar nog laten knippen. (Heb ik niet gedaan.)
De volgende Krijg de klerenruilbeurs: klikkerdeklik

Comments
One Response to “Krijg de kleren”
Trackbacks
Check out what others are saying...
  1. […] ‘Op een kledingruilfeestje van ‘krijg de kleren’ […]



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Joke Weststrate

    jokeweststrate@gmail.com

    Btw Nr. NL149392576B01 | KvK Nr. 62573217

%d bloggers liken dit: