Droog brood

Ik begin er echt schik in te krijgen: nieuwe combi’s maken uit mijn bestaande garderobe. Het helpt natuurlijk dat ik een nieuw kapsel heb: alles staat anders! Frisser, lijkt het wel. Ik vermoed dat mijn vernieuwingsdrift voorlopig genoeg gesust is met mijn nieuwe coupe.

Ik denk dus nog steeds na over kleding, maar niet zo obsessief als voorheen (wat wil ik HEBBEN HEBBEN HEBBEN), maar nu leuk: wat met wat te combineren? En eerlijk gezegd (op dit moment althans -altijd een slag om de arm) word ik hier blijer van dan van volle tasjes textiel. Ik heb zeker wensen: jurkjes die in mijn hoofd bestaan, maar misschien wel helemaal niet in het echt. Ik zou het niet willen missen mijn liefde voor mooie stoffen en silhouetten, sieraden, noem maar op.
Een aantal weken geleden stond in Vrij Nederland een stuk van Sanne Rooseboom. Rooseboom heeft geen kaas gegeten van mode zoals ze zelf zegt. Spijkerbroek en trui, of – als het warmer is – spijkerbroek en t-shirt. Ze vraagt zich af of ze iets mist met dit eenzijdige modedieet. ‘Mode maakt mensen om mij heen gelukkig. Fladderende jurken, prachtige pumps, de kleuren van het seizoen. (…) Vrouwen die ik al jaren ken (en die er als ik er nu over nadenk leuk uitzien, maar niet opvallend met kleding bezig zijn), blijken echt wat te voelen bij dit onderwerp. ‘  ‘Het is een vorm van expressie,’ ‘schrijft er één. ‘ ‘Ik voel me beter als ik vind dat ik leuke, mooie kleren aan heb. En mijn mening over wat leuk en mooi is, wordt beïnvloed door de mode.” ‘ ‘Mode inspireert me en daagt me uit.”

Aanvankelijk dacht ik: heerlijk toch Sanne, je mist he-le-maal niks, ik wou dat ik blij was in een spijkerbroek en trui. Maar daar kom ik op terug, ik wil mijn plezier in kleding absoluut  niet kwijt. Ik ben het eens met Cécile Narinx die door Rooseboom wordt geïnterviewd (naar aanleiding van haar boek Geluk is een jurk, wat overigens een echte aanrader is). Narinx zegt: ‘Op een vol perron, ’s ochtends tussen al het grijs, kan één vrouw met kleurige pumps en sjaal alles opfleuren. Kijk, je kunt ook in een leeg huis leven, of droog brood eten. Maar dat doen we niet, we maken er meer van.’

Comments
One Response to “Droog brood”
  1. lovelycloggy schreef:

    Een vrouw met kleurige pumps en een sjaal zegt me helemaal niets wanneer ze geen uitstraling heeft. Ik word soms juist verdrietiger wanneer ik een vrouw met fleurige pumps op het station zie staan, met een gelaatsuitdrukking van depressie. Dan geven die pumps me het gevoel dat ze zich daar nog mee probeert te redden in plaats van diep naar binnen te kijken en je van daaruit gelukkig te voelen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Joke Weststrate

    jokeweststrate@gmail.com

    Btw Nr. NL149392576B01 | KvK Nr. 62573217

%d bloggers liken dit: